West Side Story is een Amerikaanse musical uit de jaren vijftig. Het verhaal is gebaseerd op Shakespeares Romeo en Julia en speelt zich af aan de Upper West Side in New York. Twee rivaliserende bendes, de Jets en de Sharks, strijden om wie de macht heeft in de buurt.
Ik trek naar Martiniplaza voor de Nederlandse versie van West Side Story. Deze klassieker stond nog op mijn (steeds kleiner wordende) musical-lijstje. Deze musical won recent twee musical awards, voor 'Beste Decor/ lichtbeeld of Projecties en 'Beste lichtontwerp'.
Alleen naar het theater gaan, heeft iets magisch. Meestal raak ik in gesprek met andere alleengaande theaterbezoekers. Deze keer was dat in de rij bij de balie om het ticket op te halen. Ik vind deze korte ontmoetingen altijd waardevol. Hierdoor voel ik mij toch een beetje verbonden met andere bezoekers. Ik vind het ook leuk om te zien dat er steeds meer mensen alleen het theater bezoeken. Het valt me op dat er geen programmaboekje wordt verkocht. Dat vind ik jammer, omdat je zo net wat meer informatie en achtergrond bij de voorstelling hebt. Ik spaar ze zelf ook, dus het is altijd leuk om er eentje mee naar huis te nemen als herinnering.
Ik neem mijn plek in en neem alvast de geluiden vanaf het toneel in me op. Is het een trein die ik hoor? De grote en rode West Side Story-letters prijken op de bühne. Aan beide kanten staat een industriële stellage. De contouren van een stad.
In de musical zien we de opbloeiende liefde tussen Tony en Maria.
Het verhaal: tijdens een dansfeest ontmoeten Maria (Josy Gruijters) en Tony (Thijs Snoek) elkaar en worden stapelverliefd. Zij is de zus van Sharks-leider Bernardo (Beau Jones) en hij is een voormalig Jets-lid. Hun opbloeiende liefde wordt al snel verboden door Bernardo.
Vooral het dansfeest maakt indruk, omdat hierin de spanningen tussen de Jets en de Sharks goed voelbaar worden en de groepen echt tegenover elkaar komen te staan. De organisator sommeert de jongens en meisjes in een kring om elkaar heen te laten lopen, zodat ze een willekeurige danspartner krijgen. Hier zijn de jongeren het niet mee eens. Tijdens een gevecht escaleert de spanning tussen de groepen, met grote gevolgen voor iedereen. Ik hoopte op een andere afloop, maar helaas krijgt het verhaal een tragische wending.
Josy Gruijters zet als understudy een overtuigende Maria neer. Zij weet zowel in spel als zang de emoties goed over te brengen. Haar samenspel met Thijs komt mooi en intiem op mij over. De scène waarop Tony en Maria elk op een (brand)trap staan, zoals je in films vaak ziet, vind ik sfeervol.
Muziek en spel sluiten naadloos op elkaar aan. Het live orkest is een fijne toevoeging. De muziek brengt meer emotie in de voorstelling. Het ensemble zorgt voor dynamiek en energie, waardoor de scènes levendig worden. Dit zie je bijvoorbeeld terug in het gevecht.
Ondanks dat deze musical in 1957 voor het eerst in première ging, is hij verrassend actueel.
Ook in de huidige tijd is er polarisatie en rivaliteit tussen groepen mensen met een verschillende achtergrond. Er zijn nog steeds oorlogen. De strijd tussen de Jets, Amerikaanse jongeren, en de Sharks, Puerto Ricaanse jongeren, laat zien hoe diep die verdeeldheid kan gaan.
We worden echt meegezogen in New York. De stad die nooit slaapt, is tastbaar. Dat komt niet alleen door de dansers, maar ook door het decor zelf. De trappen geven echt dat gevoel van de stad, alsof je telkens tussen de straten kunt kijken.
Het duet tussen Maria en Anita, de vrouw van Bernardo (Esmee Dekker), vind ik een sterk moment. Je ziet daarin hoe verschillend zij omgaan met liefde en verlies. Tegelijk wordt duidelijk dat ze allebei handelen vanuit gevoel en loyaliteit, ieder vanuit hun eigen kant van het verhaal.
Wat mij wel verbaast, is hoe snel Maria Tony vergeeft voor zijn aandeel in de dood van haar broer. Misschien komt dit omdat het een sterk geromantiseerde versie van het verhaal is. Toch blijft het raken. De combinatie van het decor, de muziek en de sterke vertelling zorgt ervoor dat West Side Story nog altijd actueel is.
De thema’s liefde, rivaliteit en vooroordelen zijn ook in deze tijd herkenbaar. Als ik Martiniplaza uitloop, blijft het verhaal nog even hangen en dat is voor mij vaak het teken dat een voorstelling echt indruk heeft gemaakt.
Foto's: © Danny Kaan. West Side Story, De Graaf en Cornelissen Entertainment
Deze maand in de schijnwerpers: Koos de Boer
Dio van Velden
Verhalen
