De familievoorstelling 'Paiter en Wolf' gaat in première op een bijzondere locatie: midden in natuurgebied 't Roegwold. In een voormalige aardappelmeelloods beleeft het publiek het sprookje 'Peter en de wolf' van Prokofjev. Maar de opzet is nét iets anders. We zijn namelijk niet alleen getuige van Peters belevenissen, maar we leren ook de wolf beter kennen.
Vandaag begint mijn theaterbeleving met een fietstocht. Vanuit binnenstad Groningen vertrek ik naar het dorpje De Woudbloem, dat aan de Scharmer Ae ligt. Dat is ongeveer veertien kilometer fietsen. In het eerste deel, van Groningen tot aan Engelbert, kijk ik uit over de snelweg en ontelbare loodsen. Een industriegebied van zo'n zeven kilometer! Wat zou een wolf hier te zoeken hebben? Richting Harkstede wordt mijn uitzicht aanzienlijk beter. Ik fiets onder bomen door, passeer een waterrijk gebied en parkeer mijn fiets bij een voormalige aardappelmeelloods (uit het jaar 1904). Daar hangt een kleurige banner van het evenement 'Roeg Klassiek'. Een prachtige plek voor een voorstelling.
Roeg Klassiek vindt plaats rondom natuurgebied 't Roegwold. Dit driedaagse festival brengt klassieke muziek op onverwachte locaties. Het programma bestaat uit concerten, voorstellingen, excursies en films. Ik ga kijken bij de familievoorstelling Paiter en Wolf. Het is een Groningse versie van Peter en de wolf, uitgevoerd door het Orkest van de Veenkoloniën. Jan Veldman schreef een nieuwe tekst. De muziek van Prokofjev is aangevuld met een compositie van Tim Nobel, die zelf uit Scharmer komt.
Sergej Prokofjev schreef Peter en de wolf als muzikaal sprookje, in opdracht van een jeugdtheater (bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Peter_en_de_wolf). Het gaat over een eigenwijze jongen: Peter. Hij heeft geen toestemming gekregen om de tuin van zijn grootvader te verlaten, maar doet dat toch. Hij ontmoet een vogel en een eend. Ook de kat is buiten. Peter heeft het erg naar zijn zin, maar ondertussen sluipt er een wolf rond... De grootvader van Peter zorgt ervoor dat de jongen veilig weer binnen komt en doet het hek op slot. Net op tijd. De wolf krijgt de eend in de gaten en zij verdwijnt in zijn maag.
In 1936 ging Peter en de wolf in première in Moskou. Negentig jaar later beleven we Paiter en Wolf in De Woudbloem. In dit sprookje wordt ieder karakter vertolkt door een instrument. De strijkers geven Peter een stem. De vogel wordt gespeeld door de fluit, de opa door de fagot, de eend door de hobo en de kat door de klarinet. Wanneer de wolf zijn opwachting maakt, klinken de hoorns onheilspellend.
Albert Secuur is de verteller en speelt vanachter zijn tafel ook alle rollen. Als grootvader moppert hij voortdurend. Tenminste: dat denk ik, want de grootvader spreekt alleen Gronings. Grootvader vindt Peter maar een 'eigenwijs stuk vreten'. De wolf komt aanvankelijk als een dreiging over. Hij sluipt, heeft blinkende tanden en is niet te vangen. Dat laatste is voor de grootvader goed verklaarbaar: de jagers zijn een stelletje prutsers! Ze zijn simpelweg niet in staat om raak te schieten.
Wanneer de wolf rond het huis sluipt van Peters grootvader wordt het verhaal spannend.
De wolf zoekt Peter. Wordt deze jongen, na de verslonden eend, zijn nieuwe slachtoffer? Ik zie dat er veel kinderen in de zaal zitten. Net als ik mij begin af te vragen of dit eigenlijk wel een familievoorstelling is, kantelt het perspectief. Albert Secuur kruipt in de rol van de wolf die (verrassend) ook alleen maar Gronings spreekt. Dan blijkt: de o zo slechte wolf heeft geen kwaad in de zin, maar zoekt vooral iemand om mee te spelen. De wolf is alleen. Blijkbaar was het de jagers wél gelukt om de rest van zijn familie te doden.
Peter weet niet wat er in de wolf omgaat en gaat weer naar buiten om het dier te vangen. Met de hulp van het vogeltje, dat om de wolf heenvliegt als afleiding, lokt Peter de wolf in de val. Hij gebruikt al zijn kracht om de wolf vast te kunnen binden aan een boomtak. Daarna willen de jagers het karwei afmaken, maar ze weten niet raak te schieten. Als een stelletje besluiteloze politici bespreken ze de kwestie.
Mag de wolf blijven of moet hij weg?
Sommige jagers en Peter willen dat de wolf blijft en dat hij een gelukkig leven heeft. Een andere jager brengt in dat zo'n dier vooral gelukkig is in het wolvenhiernamaals. Het kan geen toeval zijn, vermoed ik, dat de stem van Albert Secuur op dat moment sterk doet denken aan wijlen Prins Bernhard.
Dankzij Peter, die ervoor pleit om de wolf naar een natuurreservaat te brengen, komt alles uiteindelijk goed. En blijkt de eend toch nog te leven! In De Woudbloem klinkt een lang slotapplaus. De combinatie van een verteller met het orkest leverde een meeslepende ervaring op. Net als Peter ga ik de natuur in en hoor ik een vogel vrolijk piepen. Maar wacht eens: dit geluid komt niet uit de natuur, maar uit de theaterzaal! Ik zie kinderen toegewijd op vogelfluitjes blazen die zonet zijn uitgedeeld. Een heerlijk eigenwijs geluid, al vraag mij ook af of hun ouders dit na een uur of langer nog steeds waarderen.
De middag sluit ik af bij de Slochter Ae; een mooie plek bij het water. Hier bereidt kok Jelle Visser het Roeg Diner. De gerechten zien er allemaal geweldig uit. Als de kok uitlegt dat alles vegetarisch is, roept een bezoeker enthousiast: "Lang leve de wolf!" Daar kan ik mij alleen maar bij aansluiten. Lang leve de wolf!
Over Paiter en Wolf
Compositie: Sergej Prokofjev en Tim Nobel
Tekst: Jan Veldman
Spel: Albert Secuur & Orkest van de Veenkoloniën o.l.v. Lubertus Leutscher
Foto's: © Wilco van der Laan. Roeg Klassiek, 'Paiter en Wolf'
Dio van Velden
Verhalen
Lezen, kijken en ondertussen proberen te begrijpen
Suzanne Atema
Verhalen
