Regelmatig duikt er een naam op onder het kopje ‘credits’. Niet als schrijver, niet als producent, als maker, hoofdrol, bijrol, briefopbrenger nee. Als productieassistent. Nooit in de spotlights, nooit interviews. Behalve door… Theater 050. Dus hooggeëerd publiek, meine Damen und Herren, Mesdames et Monsieurs, Ladies and gentlemen, met trots presenteren wij u: Marelien Geus!
Ik spreek met haar af op een Gronings terras. Een vlotte kennismaking: haar favoriete musical? Ja Zuster, Nee Zuster. Voorstelling? Fellini van Ola Mafalaani, uitgevoerd door NNT. Drankje? ‘Mothersmilk’. Men neme een enorm glas, een fles Wodka, een fles Kahlua en een fles Baileys. Wel, dat klinkt als een feestje. Favoriete cabaretier? Henry van Loon. Italië is haar meest geliefde vakantiebestemming. Choreografe Gaja Caruso maakt haar erg enthousiast, net als een portie kaas als snack. Favoriete vocalist? Ella Fitzgerald. Is getekend: Marelien Geus.
Ze studeerde CMV. Behalve een herpesvirus staat deze afkorting voor Culturele en Maatschappelijke Vorming. Deze bacheloropleiding is gericht op het begeleiden, motiveren en activeren van mensen om actief deel te nemen aan de samenleving. Als sociaal werker zet je culturele, sportieve en creatieve activiteiten in om talenten te ontdekken en maatschappelijke participatie te bevorderen. Een zeer besmettelijke passie. Met dat papiertje op zak begon ze als manusje van alles bij het Noord Nederlands Toneel. Zo begeleidde ze de kinderen in de voorstelling Borgen van Ola Mafalaadi.
Ik spotte haar bij de voorstelling Adrenaline in het UMCG.
Een samenwerkingsverband tussen Peergroup en Arts in Health. Ze had er net vier dagen tape plakken op zitten. Vier dagen lang op de knieën en hurken door het ziekenhuis. Op de dag van de première was ze vooral doende met alle telefoons bijladen en resetten. Welkom in de glamourwereld van een productieassistent!
Momenteel lift ze mee op de concerttour OAK van Nynke Laverman. Contact hebben met de theaters, de techniek. Het verzorgen van de catering en de merchandising. Ze mag de programmering doen van het containerprogramma op het aankomende Noorderzon Festival en is doende met het Jonge Harten Festival. En dan met name de MBO’s Theatermaken. Uit Amsterdam, Zwolle en Rotterdam komt aanstormend talent naar Groningen. Allemaal keihard werk achter de schermen.
Heeft ze ooit de behoefte gehad om zelf te spelen? Nou en of!
Op dertien- en veertienjarige leeftijd stond ze op het podium bij de Jeugd Theater School. Na een seizoen mocht ze al niet meer meedoen. Ze was ‘iets te gezellig’. Niet heel handig. Theater is heel veel maar gezellig: absoluut niet. Het is lijden want alleen uit leed wordt kunst geboren tenslotte. Dus leidt ze nu een leven als zzp'er achter de schermen. Ze voelt zich als een vis in het water. De afwisseling is fantastisch.
Marelien houdt van het mensen samenbrengen. Mensen op het toneel, achter het toneel en in de zaal. Met name spelersgroepen die nog maar heel pril met theater bezig zijn, kunnen op haar sympathie en medewerking rekenen.
Zit Marelien zelf ook nog wel eens op een bezoekersstoel? Jazeker! Vooral magisch realisme maakt haar enthousiast. Het is een richting in de kunst waarin een poging wordt gedaan de werkelijkheid te verbinden met een andere of hogere werkelijkheid, waardoor hallucinerende beelden of droomeffecten ontstaan. Het is enigszins verwant aan het surrealisme. Heel beeldend dus. Puur teksttoneel kan haar maar matig boeien.
Een leven achter de schermen. Heeft ze de drang om zelf te produceren? Nee. Momenteel niet, maar je weet nooit. Ze heeft volop werk en ervaart dat als een luxe positie. Zij gunt zich de tijd om na te denken, aanbieding af te wachten en te ontvangen en daarover na te denken en beslissen: ja of nee.
Als maker ben je eigenlijk altijd aan het solliciteren.
Naar geld, naar speelplekken. Er is zoveel regelgeving. Op het gebied van veiligheid bijvoorbeeld. Daarvoor moet je weer bekwame en bevoegde personen inhuren. Die kosten geld, dus moet je weer solliciteren. Naar geld. Je komt nauwelijks aan maken toe. Iedereen stelt eisen en voorwaarden. De lijsten met vinkjes: ben je inclusief voldoende? Doet er een allochtoon mee? Een homo en liefst een trans? Voldoende vrouwen? Marelien voegt toe dat ze het niet erg vindt dat je af en toe wat hokjes moet afvinken in voorstellingen, omdat het uiteindelijk zorgt voor een eerlijke representatie van onze samenleving.
Niet de kunstenaars bepalen het theateraanbod voor de komende jaren, maar de geldverstrekkers. En voorts is er gebrek aan betaalbare repetitieruimte, aan broedplaatsen. Er zou veel meer gedeeld kunnen worden. Theater kan niet bestaan zonder vrijwilligers. Gelukkig zijn zij er. De lintjesregen valt in Groningen dit jaar, wat Marelien betreft.
Want wat is Groningen toch een fantastische theaterstad! Het aanbod, de variëteit. Er is zo ontzettend veel ruimte voor cultuur. We kijken nu al uit naar het Noorderzon Festival. De zon is besteld. De containers ook. Wat daar te beleven valt? Veel magisch realisme mogen we hopen. Tot slot is Marelien blij met ons platform Theater 050. Zo krijgen kleinere voorstellingen de aandacht die ze verdienen. Als maker ben je altijd aan het solliciteren. Is getekend: Marelien Geus.
Hoofdafbeelding: © René de Boer: Marelien Geus in gesprek met Dio van Velden
Dio van Velden
Verhalen
