'I Will Wait For You' gaat eigenlijk niet over wachten

Drie dansers gunnen het publiek een blik in hun wereld. Meteen weet je: hier gaat iets bijzonders gebeuren. Maar wat precies? En wanneer? We wachten... Ons verlangen wordt op de proef gesteld. Of zien we toch iets anders?

De voorstelling I Will Wait For You is ontwikkeld door choreograaf Arno Schuitemaker en is het tweede deel van een trilogie. Deze drie producties zijn allemaal te zien in het Grand Theatre. Kenmerkend aan deze reeks is dat er drie dansers te zien zijn; ieder deel in een andere samenstelling. De ruimte, het ritme, het licht en de bewegingen vormen telkens het vertrekpunt.

Als de toegangskaarten worden gecontroleerd en het publiek naar binnenloopt, is de voorstelling begonnen. Het ritme, wat meer dan een uur zal aanhouden, is al te horen. Het podium is donker, op een kleine lichtbundel na. Ik ga snel zitten en ik wacht. Er is iets vreemds aan de hand.

De voorstelling begint bijna in de duisternis.

Ik luister naar de ritmische geluiden die uit het podium klinken. Sommige toeschouwers fluisteren nog even; het lijkt erop dat zij een beetje worstelen met het beginmoment.

Een half uurtje daarvoor, tijdens onze wandeling naar het Grand Theatre, had ik met René een gesprek over hoe vluchtig sommige dingen gaan. "Mensen zijn niet meer gewend om ergens op te wachten: alles moet nu," verzuchtte ik.

scene uit I Will Wait For You
De drie dansers uit I Will Wait For You. Foto: René de Boer

Nu, in de theaterzaal, lijk ik zelf ook de focus even te verliezen, omdat het publiek – en ik dus ook – ergens op wacht. Opeens valt mij op dat het licht op het podium zich allang heeft verplaatst en de contouren van de dansers zichtbaar worden. Dat de voorstelling verder is gegaan zonder dat ik mij daar bewust van ben vind ik confronterend: wat zegt dat eigenlijk over mijn eigen focus? Een beetje schaamtevol neem ik mij voor om het licht en de dansers te blijven volgen.

Gemakkelijk is die zoektocht niet. De dansers volgen minutenlang een ander ritme dan je verwacht en dat zorgt voor een tegendraadse beleving. De spannende belichting wekt de indruk dat er op ieder moment iemand anders het podium betreedt. Of dat er op zijn minst iets spectaculairs gaat plaatsvinden. Maar wanneer gaan we dat zien?

De voorstelling bouwt verder op een torenhoge verwachting. Het knappe is dat deze verwachting uiteindelijk ook wordt ingelost, maar niet op de manier die je verwacht. In mijn beleving belicht I Will Wait For You vooral onze eigen verwachtingspatronen.

Eigenlijk kijken we niet zozeer naar de wereld van de dansers, maar meer naar ons eigen verlangen.

In een tijd waarin resultaten meteen – of liever gisteren – zichtbaar moeten zijn en afleiding voortdurend op de loer ligt, is I Will Wait For You een gedurfde voorstelling. Mijn indruk is dat Arno Schuitemaker, zeker tijdens de beginscène, alle tijd heeft genomen voor de opbouw waarbij de dansers traag in beweging lijken te komen. Met snel-snel-snel heeft het niks te maken en dat is een gewaagde keuze.

De dansers spelen met onze verwachtingen, de tijd, het licht en de ruimte. Hun bewegingen werken naar een bepaald punt toe. Vooral bijzonder zijn de laatste ogenblikken waarbij ik, zittend vanaf de achterste rij, ervaar dat de 'onzichtbare muur' verdwenen is en de dansers oprecht het publiek aankijken. Even zijn we verbonden in een vluchtige tijd. Dat is de magie van deze voorstelling.

De eerste voorstelling van de trilogie, genaamd While We Strive, was op 22 december 2018 te zien. Op 30 maart 2019 wordt het derde deel If You Could See Me Now opgevoerd in het Grand Theatre.