Emma Lesuis brengt het publiek naar Suriname, naar de voormalige plantage waar haar bet-bet-overgrootmoeder Zaïre Deimveld heeft geleefd en gewerkt. Aan de Commewijnerivier komt zij meer te weten over haar afkomst. Ook wordt Emma geconfronteerd met het slavernijverleden: wat is de impact op haar familie geweest en wat betekent dat voor ons?
Charlie telt de schooldagen, een voor een. Op dag 144 staat hij op het dak van de school. Ver beneden is het schoolplein en er is niemand die naar boven kijkt. Als hij nu springt, zal het pesten klaar zijn... In de Concertzaal van muziekschool VRIJDAG lijkt het publiek zijn adem in te houden.
Een foto, een ruzie tussen twee vriendinnen en een druk op de verzendknop: die combinatie kan grote gevolgen hebben. In 'Geh@ckt' laat theater De Steeg aan jongeren zien dat je met één klik meerdere levens ingrijpend kunt veranderen. Hoe heeft het zover kunnen komen en wat is daartegen te doen?
De digitale ontwikkelingen lijken eindeloos. Niet sterven door ouderdom, nooit meer een geliefde moeten missen en niet meer hoeven nadenken over privacy... Dat klinkt als science fiction, maar toch is deze tijd dichterbij dan je denkt. Willen we dat ook?
Ze was negen toen de Tweede Wereldoorlog werd beëindigd. Terwijl haar land de vrijheid vierde, stortte haar wereld in: zij werd buitengesloten op basis van haar huidskleur. Binnenkort brengt het NNT haar indrukwekkende verhaal op de planken: het leven van Winnie Mandela.
De Illustere Figuren spelen hun voorstelling op een ongebruikelijke Noorderzon-locatie: de raadszaal van het Stadhuis. Dit heeft alles te maken met het feit dat het vrouwenkiesrecht dit jaar honderd jaar van kracht is. Wat is er in al die tijd eigenlijk veranderd?
Is het mogelijk om mee te leven met een machine? Dat is slechts één van de vele vraagstukken van 'Uncanny Valley'. Deze voorstelling over robotica blijkt verrassend menselijk te zijn.
Vorig jaar bezocht Marijke Rasing nietsvermoedend een voorstelling op het festival Noorderzon. Een uur later liep ze stralend naar buiten. Wat was haar eigenlijk overkomen? Het heeft er in ieder geval voor gezorgd dat ze dit jaar zelf op Noorderzon mag staan.
In een historische machinefabriek, middenin een groen landschap, laat het publiek zich opsluiten. Met een hoofdtelefoon op werpen wij een blik 'in de vitrine'. De grote vraag is: 'bekijken wij de spelers of worden wij bekeken?'
Wat gebeurt er als mensen uit de wijk de Stadsschouwburg een weekje mogen lenen? Heel veel; dat werd vorig jaar duidelijk bij De Wijk De Wereld. Het idee bleek voor herhaling vatbaar. Dit jaar brengen bewoners van de Korrewegwijk en De Hoogte hun wereld naar de schouwburg.
Verhuizen van de Randstad naar het noorden van Nederland is voor veel mensen een enorme beslissing; misschien wel de grootste uit hun hele leven. Elise van der Willik nam die stap, maar kreeg vervolgens te maken met nieuwe keuzes. Haar vraagstukken vormen nu een belangrijke inspiratiebron voor haar debuutvoorstelling 'Levenslijn'.
Na een lange reis door Europa komt kunstenaarscollectief ZUHAUSE thuis. In het Duitse Oldenburg staat de groep een tijdje stil. Een goed moment om met Élénie Wagner te praten over de laatste belevenissen, nieuwe plannen en de kilometerstand van camper UFO. Nog maar 130 kilometer te gaan...
Kunstenaarscollectief ZUHAUSE is alweer twee maanden met hun camper UFO onderweg om verhalen te verzamelen in Europa. Ze zijn nu in het hoge noorden, waar ze de Sami hebben bezocht: een ervaring die bijblijft. Als ik Élénie Wagner aan de telefoon krijg, bevindt de groep zich in het Zweedse Umeå en dat is eigenlijk niet de bedoeling...
Wat is 'normaal' en wat is vrijheid? Hoe kun je overleven als je niet weet wat de volgende dag gaat brengen? Wat is de scheidslijn tussen 'goed' en 'kwaad'? Bij 'Dansen met de vijand' komen deze vragen naar boven. Deze voorstelling bevat een aangrijpend, waargebeurd verhaal.
Kunstenaarscollectief ZUHAUSE reist rond door Europa om verhalen te verzamelen voor hun project 'ÉLIËN'. Inmiddels is de groep in Roemenië. Terwijl camper UFO hen verder transporteert, ergens tussen Boekarest en de Poolse hoofdstad Warschau, lukt het om contact te krijgen met Élénie Wagner. "De afgelopen weken zetten ons aan tot nadenken," vertelt ze, "er is superveel om voor te vechten".
Een man bevindt zich in een kubus en zingt: "Please let me in." Achter de denkbeeldige theatermuur, de begrenzing tussen speler en toeschouwers, kijkt het publiek toe. Deze voorstelling lijkt rustig te beginnen, maar schijn bedriegt. Deze avond zit vol verrassende wendingen.
Een maand geleden werd kunstenaarscollectief ZUHAUSE rond middernacht uitgezwaaid. De groep reist nu, samen met hond Antonio, drie maanden rond in een omgebouwde camper om verhalen in Europa te verzamelen. Waar zijn zij nu en wat houdt hen bezig?
Tijdens de voorstelling 'If you could see me now' zijn drie dansers voortdurend in beweging en speelt choreograaf Arno Schuitemaker met de verwachtingen van het publiek. Dit zorgt ervoor dat je als toeschouwer op het puntje van de theaterstoel blijft zitten.
Vorig jaar namen de makers van De Wijk De Wereld met een grote groep buurtbewoners de Stadsschouwburg over. Het publiek ging met hen mee op avontuur, langs alle hoeken en gangen van het theater. In juni gaat deze ontdekkingsreis verder en komen nieuwe verhalen tot leven. Op de allereerste lenteavond krijgen we - letterlijk en figuurlijk - verschillende voorproefjes.
Sinds februari van dit jaar reist dansfestival Moving Futures langs verschillende Nederlandse steden om spraakmakend werk te tonen van vijf landelijke productiehuizen: Dansmakers Amsterdam, Dansateliers, DansBrabant, Random Collision en De Nieuwe Oost. Groningen is de vijfde stad die het festival aandoet. Een heel weekend is Moving Futures te zien in het Grand Theatre. Wij zijn er op zondag bij en ontdekken dat de performances niet alleen over dans gaan, maar ook over grote onderwerpen...
© 2018-2026 Alle Rechten voorbehouden | Disclaimer | Privacy statement