Het kost 1.250 dollar, maar dan heb je ook een geheel verzorgd avondje uit. Een boot neemt je mee naar het afgelegen eiland Hawthorn, waar in het exclusieve, gelijknamige restaurant van chef-kok Julian Slowik het ene na het andere culinaire wonder wordt geserveerd. Gels, schuimen, emulsies van oester, gefermenteerd zeewier geserveerd op een van het eiland geraapte rots… dat dus.
De Stadsschouwburg stroomt vol. Echt vol. Met enorm gemêleerd publiek. Ik zie veel pubers, legio jonge stellen en vriendengroepen en ouderen. Alleen al daarvan kan ik erg genieten. Wij komen allemaal af op de voorstelling 'Coriolanus' van het Nationale Theater. Recensenten kwamen loftuitingen tekort over deze voorstelling met een 'weergaloze Yela de Koning' in de titelrol.
Wie is er niet opgegroeid met de verhalen van Roald Dahl? Als kind verslond ik deze boeken en uiteraard heb ik beide verfilmingen van het boek gezien. In Martiniplaza Theater bezoek ik de musical 'Charlie and the Chocolate Factory'. Na het boek en de films ben ik erg benieuwd hoe het verhaal in een voorstelling is gegoten.
Het spannende aan wekelijks nieuwsbrieven in je inbox is dat je geattendeerd wordt op allerlei initiatieven welke niet maanden van te voren in uitladders of in seizoenbrochures staan aangekondigd. Zo lees ik dat het Weekend Break Festival aanstaande is.
Een verslag over een film op een theatersite: kan dat wel? Volgens de redactie wel als de film gaat over theater in de meest ruime zin van het woord of een verfilming is van een theaterstuk. Eerder schreven wij over 'The Tragedy of Macbeth' en 'Grindr Diaries'.
Terwijl half Nederland doende is via het stembiljet te demonstreren tegen het kabinetsbeleid, ben ik te gast bij een demonstratie van ruim dertig pupillen van Codarts Dance Company uit Rotterdam. 'Talent on the Move' is een jaarlijks terugkerend tourneeprogramma. Een samenwerking tussen genoemde dansopleiding en het Holland Dance Festival.
.jpeg)
Omdat ik als kuiken ooit nog eens lid geweest ben van een politieke jongerenorganisatie trekt een voorstelling met een politieke insteek mij wel. Al heb ik zelf nooit aan achterkamertjespolitiek gedaan. Ik ben benieuwd naar deze voorstelling, die in Duitsland al meerdere keren en door meerdere gezelschappen is opgevoerd.
Namens Theater 050 bezoek ik vandaag het Groninger Studenten Toneel. Ooit begonnen als stichting in 2003 en sinds 2017 een vereniging met leden. Veel leden: ruim tweehonderd. Elk seizoen presenteren ze twee stukken, steeds met een andere, professionele regisseur. Daarnaast organiseren ze theaterworkshops en houden ze van 'weerwolven'. In het comité van aanbeveling Jacques d'Ancona, Ko van den Bosch, Karin Noeken… toe maar.
Haal een onbesuisde, idealistische avonturier en een cynische, aarzelende prins uit een ver verleden en stuur hen samen op pad. Is dat een kansloze missie of zit onze wereld juist op deze twee grootheden te wachten? Theatermakers David Westera en Evalinde Lammers kruipen in de huid – en ridderharnas – van Hamlet en Don Quixote. Een duel tussen hoofd en hart, tussen egoïsme en idealisme. Held of antiheld? Zijn of niet-zijn?
Hoe vaak overkomt het je dat je binnen een kwartier stomend de theaterzaal wilt verlaten en je na afloop Dionysos op je blote knieën dankt het niet gedaan te hebben? Lees en huiver. Ik ben te gast bij de Stadsschouwburg, mijn overbuurvrouw. En schrik me te pletter: bus- en busladingen jongelui worden uitgeladen. Uitgelaten blokkeren ze de halve Turfsingel en de toegang tot de schouwburg. Een glas wijn bij het fijnste café van Groningen dan maar: de Souffleur…
Ik ben te gast in de Machinefabriek: de thuishaven van het NNT/Club Guy & Roni. Daar gaat 'My First Tragedy' in première van regisseurs Mart van Berckel en Angela Herenda. De twee werkten al eerder samen in het ontwikkelingstraject NITE RAW.
11 en 12 februari jongstleden was ik te gast in het Prinsentheater bij Vrijdag. Onder leiding van professionele makers werken groepen kinderen en jongeren aan zogenoemde Plusprojecten. Dat zijn projecten voor iedereen die kort en intensief theater wil maken bij Vrijdag.
Ik begeef me naar de Nieuwe Kerk voor het concert van een dame en haar muziek welke ik totaal niet ken: Emma Ruth Rundle. Het is een gok. Maar als je in één adem genoemd wordt met Jeff Buckley, Rufus Wainwright en Leonard Cohen dan is mijn interesse meer dan gewekt. En wordt een gok een avontuur, een ontdekkingsreis.
Het moderne dansgezelschap 'LeineRoebana' van choreografen Andrea Leine en Harijono Roebana bestaat al meer dan vijfentwintig jaar. Ruim een kwart eeuw al is ze toonaangevend binnen de Nederlandse en internationale danswereld. De wisselwerking tussen dans en muziek en de samenwerking tussen dansers, musici en componisten vormen de kern van het werk van LeineRoebana.
In 2020 begonnen de feitelijke voorbereidingen. Begin 2021 moest het gebeuren: een maand lang zou de Amerikaans-Canadese singer-songwriter Rufus Wainwright (1973) samen met het Amsterdam Sinfonietta touren langs de meest belangwekkende concertzalen van Nederland. Covid-19 gooide roet in het eten. Dat deed het begin 2022 wéér. Maar in januari 2023 was het eindelijk zover en Groningen had de eer van de première!
Veel mensen zijn deze periode van het jaar vrij. Rondom Kerst en Oud & Nieuw: je hoeft maar enkele verlofdagen op te nemen en je bent zomaar tien dagen of zelfs twee weken vrij. Maar wanneer ben je echt vrij?
Een zakenman, een chef-kok, een onroerend goed-magnaat, een couturier en een circusdirecteur. Tussen deze beroepsoefenaars in de voorstelling 'ketchup' lijken weinig overeenkomsten. Toch zijn zij allemaal beroemd, succesvol en rijk. Maar vooral: ze delen dezelfde fetisj. Hun hele leven staat in het teken van ketchup. Deze fetisj lijkt door de maatschappij te worden geaccepteerd. In ieder geval gedoogd. Dan slaat het noodlot toe…
Hoe is het om aan buitenstaanders te vertellen hoe je in het leven staat, als jouw naam, identiteit en gedachten geheim moeten blijven? Twee Iraanse kinderen maken een moedige keuze. Samen met theatermaker Nastaran Razawi Khorasani nemen zij ons mee naar hun wereld. Via een haperende telefoonverbinding zijn hun stemmen te horen. Daarmee geven zij woorden aan hun persoonlijke verhalen die voor de meeste mensen verborgen blijven.
Hoe ga je verder na een groot verlies? Of is 'verdergaan' te makkelijk gezegd als er een dierbare is overleden en niks meer hetzelfde is? Dat ieder gezinslid een eigen rouwproces doormaakt, laten de makers van 'Verdriet is het ding met veren' zien. Deze voorstelling kent een hartverscheurend verhaal. Tegelijkertijd zijn er liefdevolle herinneringen én een kraai die allesbehalve voorspelbaar is…
Wat hebben Trent Oliver en Barry Beijer met elkaar gemeen? Beide zijn afgestudeerd aan een musical theateropleiding. Daarnaast vinden zowel Trent als Barry het belangrijk om de jongere generatie iets te leren en belangrijke levenslessen door te geven.
© 2018-2026 Alle Rechten voorbehouden | Disclaimer | Privacy statement